وبلاگ مسجد علی ابن ابیطالب شهر دهق
درباره سایت
آخرین مطالب
امکانات وب
به خدا سوگند تا وقتى كه على ع حيات داشت هرگز از دنیا هيچ حرامى نخورد
و هر گاه دو امرى كه خشنودى خدا در آنها بود به او عرضه می شد هر يك را كه دشوارتر در دينش بود همان را انتخاب می كرد
و هر گاه پيشآمدى براى رسول خدا ص اتفاق مي افتاد بر اثر اطمينانى كه به على (ع) داشت آن حضرت را می خواند و هيچ كسى به اندازه آن حضرت متحمل دشواريهاى حضرت رسول اكرم نشد
و هر گاه مشغول انجام كارى می شد مانند كسى بود كه میان بهشت و دوزخ است كه به ثواب بهشت آرزومند و از عذاب دوزخ هراسان باشد
و هزار بنده را از دارایی و رنج بازو و حاصل عرق جبین خویش در راه رسیدن به خدا و نجات از آتش جهنم آزاد كرد در صورتی كه خوراك او و خاندانش روغن زیتون و سركه و خرمای در هم آمیخته بود و لباسش جامه ای كلفت و زبر بود و هر گاه آستين آن از دستش تجاوز می كرد خواستار قیچی می شد و ما زاد آن را ميچيد.
و در ميان فرزندان و خاندانش هيچ يك از نظر لباس و دانائى به اندازه على بن الحسين ع به او بیشترین شباهت را نداشت. و روزى فرزند بزرگوارش، امام باقر (ع) بر پدرش وارد شد كه حضرت در عبادت و بندگى به جایی رسیده است كه هيچكس بدان نرسيده است پس ملاحظه كرد كه رنگ صورت مباركش از شب زنده داری زرد شده و ديدگانش از زيادى گريه ورم نموده و به خاطر سجده كردن پيشانيش و دماغش پينه و زخم شده و پاهايش از قيام در نماز متورم شده است.
امام باقر (ع) فرمود: هنگامى كه اين حال را در پدر بزرگوارم مشاهده كردم نتوانستم از گريه خوددارى نمايم پس از سر دلسوزی بر او گریستم، و او در حال تفكر و اندیشیدن بود و پس از اندك زمانی از ورود من به من توجه كرد و فرمود: بخشى از صحيفه هايى كه عبادات على (ع) در آن نوشته شده بياور و آنها را به او دادم پس اندكی از آن را قرائت كرد و دلتنگ شد و صحيفه را به زمين گذاشت و فرمود چه كسى توانایی عبادت على (ع) را دارد.
منابع :
الإرشاد فی معرفة حجج الله على العباد، شیخ مفید ج۲ ص ۱۴۱ ؛ المناقب ، ابن شهر آشوب، ج ۴ ، ص ۱۴۹ ؛ كشف الغمة ، محدث اربلی، ج ۲ ، ص ۸۵ ؛ مكارم الأخلاق ، طبرسی ، ص ۳۱۷ ؛ الغارات ، ابرهیم بن محمد الثقفی ، ج ۲ ، ص ۳۲۵ ؛ بحارالأنوار ، علامه مجلسی ، ج ۴۶ ، ص ۷۴ ؛ شرح چهل حديث ، امام خمینی، ص ۴۴۱ (اعمال اهل بیت(ع)) ؛
برچسب:
نویسنده: مهران سلیمانی